همه چیز درباره آبله مرغان | کافه پزشکی

قبل از سال ۱۹۹۵ میلادی هنگامی که واکسن آبله مرغان در ایالات متحده در پسترس باشد، سالانه حدود ۴ میلیون آمریکایی، اکثراً کودکان، به بیماری آبله مرغان مبتلا می شدند. واکسن منجر به کاهش ۸۰ درصدی این تعداد گشت.  هر چند بروز آبله مرغان در بین افراد غیر ایمن بسیار شایع است. این ضایعات پوستی قرمز، خارش دار توسط ویروس واریسلازوستر ایجاد می گردد که گروهی از ویروس های خانواده تب خال می باشد. این بیماری به آسانی از طریق هوا و تماس های فیزیکی بین افراد منتقل می شود. همراه کافه پزشکی باشید

آبله مرغان ۲ هفته یا کمتر طول می کشد و ندرتاً عارضه ایجاد می نماید. اما گاهی حتی در کودکان سالم بیماری جدی ایجاد می نماید.

قبل از این که واکسن آبله مرغان جزء واکسن های عادی در ایمنی کودکان شود. ویروس سالانه باعث ۱۱۰۰۰ مورد بستری بیمارستانی و ۱۰۰ مورد مرگ در ایالات متحده می شد. راهی وجود ندارد تا از ایجاد موارد شدید بیماری در کودکان و بالغین جلوگیری کرد.

واکسن مطمئن ترین و کاراترین راه برای جلوگیری از آبله مرغان و عوارض احتمالی آن می باشد.

در تعداد کمی از موارد وقتی واکسن هنوز بیماری را به طور کامل کنترل نکرده بود، یک عفونت خفیف حاصل می شد و کودک برای یک هفته در تخت بستری می گشت.

علائم و نشانه ها

شناخته ترین نشانه آبله مرغان یک ضایعه پوستی قرمز و خارش دار ناحیه صورت،پوست سر، قفسه سینه و کمر است. اگر چه می تواند در تمام بدن حتی گلو ، چشم، آلت تناسلی زنانه نیز دیده شود. علامت های پوستی آبله مرغان اغلب کمتر از دو هفته بعد از ورود ویروس در بدن، به صورت نقاط پوستی پدیدار شده و به سرعت تبدیل به تاول های کوچک می گردد و نهایتاً تاول تخریب شده و روی آن را پوسته و دلمه فرامی گیرد. خارش خفیف تا شدید نیز در این ضایعات دیده می شود.

ممکن است به همراه ضایعات پوستی علائم زیر نیز دیده شود.
  • تب
  • درد معده و کاهش اشتها
  • سردرد خفیف
  • ضعف عمومی و بی قراری
در کودکان سالم عموماً بیماری خفیف است.
 
عوامل خطر ساز

آبله مرغان یک بیماری مسری برای سیستم ایمنی ضعیف در یک فرد می باشد و به سرعت در مراکز نگهداری کودکان، مدارس و خانواده ها انتشار می یابد. ویروس از طریق تماس مستقیم با ضایعات پوستی و یا قطرات ناشی از سرفه و عطسه در هوا منتقل می شود. فرد مبتلا ۴۸ ساعت قبل از ظهور ضایعات پوستی تا هنگام دلمه دار شدن ضایعات می تواند ویروس را به دیگران منتقل نماید. افرادی که واکسن آبله مرغان دریافت نموده اند و یا قبلاً به این بیماری مبتلا شده اند، در برابر این ویروس ایمن می باشند.

افراد در معرض خطر عبارتند از : افرادی که واکسینه نشده اند و یا به بیماری مبتلا نشده اند.

پزشک آبله مرغان را از طریق لکه های پوستی ویژه و علائم همراه بیماری تشخیص می دهد. همچنین در صورت لزوم با تجویز دارو از شدت بیماری و عوارض آن می کاهد.

در صورت بروز هر یک از عوارض زیر پزشک را مطلع سازید.
  • انتشار لکه پوستی به چشم
  • قرمزی، گرما و درد در لکه پوستی که بیانگر عفونت پوستی احتمالی می باشد.
  • وجود علائم همراه نظیر سرگیجه، افزایش ضربان قلب تنگی نفس ، لرزش، کاهش هماهنگی عضلانی، سرفه شدید، استفراغ، سفتی گردن و تب بالایFo103
 
عوارض بیماری
آبله مرغان یک بیماری خفیف است اما در گروه های پر خطر زیر بیماری می تواند شدید و عارضه دار گردد.
  • نوزادان و شیرخواران
  • نوجوانی
  • بالغین
  • زنان باردار
  • سیستم ایمنی ضعیف شده
  • افرادی که استروئید مصرف می نمایند یا بیماری های دیگری نظیر آسم مبتلا هستند.

شایعترین عارضه آبله مرغان عفونت باکتریایی پوست می باشد. دو عارضه بلقوه خطرناک دیگر عفونت ریوی و التهاب مغزی می باشند. بعداز یک عفونت برخی از ویروس های واریسلا – زوستر در سلول های عصبی باقی می مانند و سال ها بعد ویروس دوباره فعال می گردد. این حالت شینگلز ( یک حلقه دردناک از تاول های کم عمر ) نامیده می شود.

در حدود ۱ درصد بالغین که به آبله مرغان مبتلا شده اند، شینگلز را تجربه می نمایند. شینگلز منجر به مجموعه ای از عوارض می گردد. یکی از این عوارض شدید درد عصبی بعد از تب خال نامیده می شود.

دیگر عوارض آبله مرغان، زن باردار را مبتلا می نمایند. عفونت آبله مرغان در مراحل اولیه بارداری منجر به مشکلات گوناگونی در یک نوزاد نظیر کاهش وزن و بد شکلی اندامها می گردد. بیشترین خطر مربوط به ایجاد عفونت در هفته آخر بارداری می باشد، زیرا منجر به یک عفونت شدید و تهدید کننده حیات در نوزاد می شود.

درمان
 
در یک کودک سالم آبله مرغان نیاز به درمان ندارد. تجویز آنتی هیستامین برای بهبود خارش صورت می گیرد.

افرادی که در معرض ایجاد عوارض بیماری قرار دارند، باید برای کاهش زمان عفونت و کاهش احتمالی عوارض، دارو مصرف نمایند. در صورتی که فرد در گروه پرخطر باشد داروهای ضد ویروسی نظیر آسیکلوویر و داروهای دیگری نظیر گلوبولین واریسلا زوستر تجویز می شود. تجویز واکسن آبله مرغان از ظهور بیماری یا شدت بالای آن ممانعت می کند.

در صورت بروز عوارض، هر یک به نحوی خاص درمان می شوند. عفونت های پوستی و ریوی با آنتی بیوتیک درمان می شوند.
درمان التهاب مغزی با بستری بیمارستانی و دارو های ضد ویروسی صورت می گیرد.
در فرد مبتلا به آبله مرغان نباید داروهای حاوی آسپرین تجویز شوند زیرا منجر به بروز بیماری رای می شود.
 
پیشگیری

بهترین راه پیشگیری از بیماری واکسن می باشد. متخصصان مرکز کنترل و پیشگیری بیماریها تخمین می زنند که تزریق واکسن در ۹۰-۸۰ درصد افراد از بروز بیماری جلوگیری می نماید.

تجویز واکسن آبله مرغان در موارد زیر توصیه می شود.
 
اطفال : در ایالات متحده آمریکا ، کودکان یک دوز از واکسن واریسلا را در سن بین ۱۸-۱۲ ماهگی به عنوان برنامه واکسیناسیون دریافت می نمایند.
کودکان واکسینه نشده: کودکان بین ۱۹ تا ۱۳ سال در صورت عدم ابتلا به آبله مرغان باید یک دوز واکسن را دریافت نمایند.

بالغینی که واکسن دریافت نکرده اند: در صورتی که به آبله مرغان مبتلا نباشند ولی در گروه افراد پرخطر قرار داشت باشند، باید واکسن دریافت نمایند. این افراد شامل کارکنان مراکز بهداشتی، آموزگاران، کارمندان مراقبت از کودک مسافران بین المللی و زنان در سن باروری می باشند. بالغین و کودکان بزرگتر از ۱۳ سال که به بیماری مبتلا نشده اند. باید یک دوز واکسن را با فاصله ۸-۴ هفته ای دریافت نمایند.

در صورتی که شما ابتلا به بیماری را به یاد نیاورید یک تست خون میزان ایمنی شما را مشخص می نماید.

ایجاد بیماری آبله مرغان در فرد وی را برای همیشه نسبت به بیماری مصون می نماید. احتمال ابتلای مجدد به بیماری وجود دارد ولی شایع نیست.

در موارد زیر واکسن توصیه نمی شود:
  • زن باردار
  • افرادی با سیستم ایمنی ضعیف
  • افراد حساس به ژلاتین یا آنتی بیوتیک نئومایسین
عوارض جانبی واکسن اغلب خفیف و شامل قرمزی، زخم، تورم و توده کوچک در محل تزریق واکسن می باشد.
متخصصین معتقدند ایمنی ناشی از واکسن آبله مرغان ۲۰-۱۰ سال و بیشتر به طول می انجامد.
 
مراقبت شخصی
 
اجتناب از خارش : خارش ضایعات باعث کندی روند بهبود و افزایش خطر عوارض و عفونی شدن زخم ها می شود.

اگر کودک شما ضایعات را می خاراند به خصوص در شب ها به وی دستکش بپوشانید و ناخن کودک مبتلا به بیماری را کوتاه نمائید. در صورت شدید بودن خارش ضایعات، پزشک جهت بهبود بیمار آنتی هیستامین تجویز می نماید.

حمام کردن: حمام کردن با آب سرد باعث بهبود خارش ضایعات می گردد.
کاربرد لوسیون : کابردلوسیون کالامین باعث بهبود خارش و ضایعات می شود.

استراحت و رژیم غذایی مطلوب: استراحت منجر به بهبود اکثر بیماری های عفونی می شود. در صورت زخم شدن دهان، غذاهای نرم کمک کننده هستند. غذاهای اسیدی و خشک منجر به تحریک زخم های درونی دهانی می شوند.

درمان تب

استامینوفن و بروفن باعث بهبود آبله مرغان نمی شوند. اما تب بیمار را کاهش می دهند. در صورت تجویز آسپیرین برای اطفال احتمال ایجاد سندرم – رای – وجود دارد. تب شدید را شخصاً درمان نکنید و سریعاً به پزشک مراجعه نماید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

ده − 1 =

منــــوها