• آ
  • ا
  • ب
  • پ
  • ت
  • ج
  • چ
  • ر
  • ز
  • ژ
  • د
  • ط
  • ف
  • ق
  • گ
  • ک
  • ع
  • غ
  • م
  • هـ

سندروم خروجی توراکس

سندروم خروجی توراکس (TOS) چیست و چه درمانی دارد ؟ | کافه پزشکی

سندروم خروجی توراکس یا سندروم خروجی قفسه سینه (TOS) یک بیماری است که با شکایت از درد، بی حسی، سوزن سوزن شدن و ضعف بازو همراه است و علت آن اعمال فشار بر روی اعصاب و رگ های خونی گردن است که به بازو می روند. همراه کافه پزشکی باشید

سه نوع TOS بسته به محلی که فشرده شده است وجود دارد:

۱٫ سندروم خروجی توراکس عصبی؛ ۹۵٪ از کل بیماران TOS را تشکیل می دهد.

۲٫ سندروم خروجی توراکس وریدی؛ کمتر از ۴٪ از کل بیماران TOS را شامل می شود. 

۳٫ سندروم خروجی توراکس شریانی؛ کمتر از ۱% از کل بیماری را شامل می شود.

۴٫ سندروم خروجی توراکس عروقی؛ اصطلاحی است که گاهی اوقات مورد استفاده قرار می گیرد اما موجودیتی ندارد. این نوع اصطلاح به TOS نوع ۲ و ۳ مربوط می شود.

سه نوع TOS بسیار متفاوت از یکدیگر هستند. هر یک به طور جداگانه تشریح خواهد شد.

علائم و نشانه های سندروم خروجی توراکس

TOS عصبی با درد، ضعف، بی حسی و سوزن سوزن شدن دست و بازو مشخص می شود. علاوه بر این، درد گردن و سردرد در قسمت پشت سر نیز شایع است.

TOS وریدی که به عنوان بیماری Paget-Schroetter نیز شناخته می شود، با ورم بازو و احساس پر بودن یا درد در بازو مشخص می شود.

TOS شریانی با سرما، بی حسی، سوزن سوزن شدن، درد و تغییر رنگ انگشتان دست یا کل دست نشان داده می شود. گرفتگی ساعد و دست رایج است. درد معمولاً شامل درد دست و بازو و نه درد گردن یا شانه است.

علل سندروم خروجی توراکس

TOS عصبی اغلب در اثر ترومای گردن یا صدمات مكرر در هنگام كار ایجاد می شود. این آسیب دیدگی ها باعث کشیدگی بیش از حد حضلات گردن و باعث ایجاد بافت اسکار می شود. این امر به نوبه خود باعث فشار بر اعصابی می شود که به بازو می روند.

TOS وریدی اغلب به وسیله استفاده شدید از بازو ایجاد می شود. در این نوع، رگ اصلی (رگ ساب کلاوین) که خون را از بازو به قلب می برد تحریک می شود. فشار بر روی ورید ناشی از تغییرات در آناتومی طبیعی است. بیشتر افراد فضای کافی برای عبور رگ اصلی را دارند اما برخی از افراد با فضای بسیار باریک آناتومیکی متولد می شوند. این افراد کسانی هستند که در اثر استفاده بیش از حد از بازو و شانه، دچار انسداد و لخته شدن خون در رگ می شوند.

TOS شریانی در اثر تشکیل لخته در شریان اصلی خونرسان به بازو (شریان ساب کلاوین) ایجاد می شود. حتی در هنگام تشکیل لخته، بیشتر افراد تا زمانی که لخته در قسمت های کوچک گیر نکند و گردش خون را مختل نکند، علامتی تجربه نمی کنند.

تشخیص سندروم خروجی توراکس

TOS عصبی با استفاده از مانورهای تحریک آمیز تشخیص داده می شود. این مانورها گردن و بازوها را در موقعیت های مشخصی قرار می دهند تا فشار عصبی ایجاد شود و علائمی مانند درد، بی حسی و سوزن سوزن شدن در دست، بازو و گردن پدید آید..

ثابت شده است که برخی از این مانورها غیرقابل اعتماد هستند زیرا پاسخ های مثبت کاذب در بسیاری از افراد سالم مشاهده می شود. اینها شامل تست آدسون، تست Roos و تست رایتینگ است. سایر مانورهای تحریک آمیز که باعث اطمینان بیشتر می شوند عبارتند از چرخاندن گردن یا کج کردن سر به یک طرف. یکی دیگر از مانورهای تحریک آمیز شامل کشیدن یک بازو، خم کردن مچ به سمت بالا و کج کردن سر به طرف مقابل است (به نام تست تنش اندام فوقانی). هنگامی که همه این مانورها علائم یکسانی را به وجود می آورند، تشخیص TOS عصبی بسیار محتمل است.

تعداد کمی از آزمایش ها در تشخیص TOS عصبی مفید هستند. مفید ترین آزمایش، بلوک عضلات اسکالن است. این کار با تزریق مقدار کمی از بی حسی موضعی به طور مستقیم به عضلات اسکالن گردن انجام می شود. پاسخ مثبت بهبود علائم در حالت استراحت و همچنین با مانورهای تحریک آمیز است که در طی یک یا دو دقیقه از تزریق رخ می دهد. 

آزمایش های عصبی مانند آزمایش های EMG و NCV معمولا طبیعی هستند. یک مورد استثنا، افرادی هستند که یک دنده اضافی (دنده گردنی) به علاوه ضعف بازو و آتروفی عضلات دست دارند و معمولا تست های عصبی غیر طبیعی دارند که نشان دهنده ناهنجاری های عصب اولنار است.

در حالی که کمتر از ۵٪ از مبتلایان به TOS عصبی دارای یک دنده اضافی هستند اما در صورت وجود، در تأیید تشخیص کمک می کند. آزمایش های جدید تشخیصی که هنوز خود را اثبات نکرده اند شامل MRI شبکه براکیال و نوروگرافی هستند.

آرتریوگرافی در تشخیص TOS و PMS شریانی مفید است اما نباید برای تشخیص TOS یا PMS عصبی استفاده شود. دلیل آن این است که افراد سالم نیز هنگام بالا آمدن بازو می توانند باریک بودن عروق را نشان دهند.

TOS وریدی با ورم کل بازو و دست به راحتی قابل تشخیص است. رگ های سطحی در زیر پوست بازو، شانه و دیواره قفسه سینه طرف درگیر بسیار برجسته می شوند. بازو ممکن است به رنگ تیره در بیاید.

تنها آزمایش هایی که به تشخیص انسداد وریدی کمک می کنند، معاینه داپلر و ونوگرافی (تزریق رنگ به رگ بازو) است.

TOS شریانی با سرد بودن دست ها شناخته می شود.

درمان سندروم خروجی توراکس

در اصل دو روش برای درمان TOS وجود دارد. روش غیر جراحی، که به آن محافظه کارانه نیز گفته می شود، و روش جراحی. TOS عصبی همیشه با فیزیوتراپی درمان می شود. بسیاری از بیماران با این روش درمانی بهبود می یابند و هیچ چیز دیگری لازم نیست.

در صورت عدم موفقیت درمان غیر جراحی، TOS عصبی می تواند با جراحی درمان شود. عمل جراحی شامل رفع فشار اعصاب به بازو به وسیله از بین بردن عضلات اسکالن در گردن یا خارج کردن اولین دنده که با عضله اسکالن در ارتباط است. گاهی ممکن است هر دو روش انجام شود. انتخاب روش به تجربه جراح بستگی دارد زیرا هر یک از این عمل ها میزان موفقیت یکسانی دارند.

TOS وریدی در ابتدا با داروهای ترومبولیتیک و ضد انعقادها (داروهای رقیق کننده خون) درمان می شود. پس از حل شدن لخته خون اولیه، ممکن است نیاز به عمل جراحی برای درمان بیماری زمینه ای داشته باشید.

TOS وریدی با برداشتن دنده اول و رباط های اطراف رگ ساب کلاوین درمان می شود. اگر ورید کاملاً مسدود باشد، گاهی بای برای جریان یافتن گردش خون وریدی از بازو انجام می شود.

TOS شریانی هیچ درمانی غیر جراحی ندارد و فیزیوتراپی کمکی نمی کند.

جراحی برای TOS شریانی شامل دو مرحله است: اول برداشتن دنده اضافی و دوم پیوند جایگزینی شریانی که در آن شریان مسدود شده خارج می شود و گردش خون با دوختن دو انتهای شریان به هم باز می گردد.

 

منبع : rarediseases.org | ترجمه اختصاصی کافه پزشکی


نظر دهید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد

بیست − ده =