• آ
  • ا
  • ب
  • پ
  • ت
  • ج
  • چ
  • ر
  • ز
  • ژ
  • د
  • ط
  • ف
  • ق
  • گ
  • ک
  • ع
  • غ
  • م
  • هـ

آنژیوادم

علائم، علل و درمان پدیده آنژیوادم (Angioedema) | کافه پزشکی

آنژیوادم شامل ورم سریع ناحیه زیر پوست یا مخاط است. این وضعیت معمولا یک واکنش آلرژیک است اما می تواند ارثی باشد. ورم به دلیل تجمع مایع اتفاق می افتد و تمایل دارد تا در نواحی بافت نرم به ویژه صورت و گلو و همچنین اندام تناسلی تأثیر بگذارد.

این بیماری می تواند کشنده باشد؛ بین سال های ۱۹۷۹ و ۲۰۱۰، ۵۷۶۸ مورد بر اثر آنژیوادم فوت کردند. همراه کافه پزشکی باشید

آنژیوادم چیست؟

آنژیوادم شامل تورم ناحیه زیر پوست است که به ورم ناشی از کهیر شباهت دارد. با این حال، کهیر تنها لایه بالایی پوست را تحت تأثیر قرار می دهد اما آنژیوادم لایه های عمیق تر از جمله درم، بافت زیر جلدی، مخاط و بافت های زیر پوستی را تحت تأثیر قرار می دهد.

غیر معمول نیست که هم کهیر و هم آنژیوادم را همزمان داشته باشید.

درمان آنژیوادم

درمان به علت آن بستگی دارد اما مهم ترین اقدام اطمینان از باز بودن راه هوایی است. این بدان معناست که در مواقع اضطراری ممکن است یک لوله تنفسی برای ایمنی در نظر گرفته شود.

واکنش آلرژیک ممکن است با اپی نفرین درمان شود. سایر دارو ها شامل آنتی هیستامین ها و کورتیکواستروئیدها هستند.

اگر علت ارثی باشد، بیمار ممکن است داروهای تخصصی مهار کننده C1 یا پلاسمای منجمد تازه را دریافت کند.

در صورت لزوم، شناسایی و جلوگیری از مواد آلرژی زا که منجر به این وضعیت می شود، برای جلوگیری از وقوع این بیماری مهم است.

علل آنژیوادم

علت به نوع آن بستگی دارد:

  • نیش حشرات، تماس با لاتکس و برخی دارو ها مانند پنی سیلین یا آسپیرین می توانند باعث نوع آلرژیک شود.
  • برخی از داروهای خاص مانند مهار کننده های ACE می توانند منجر به آنژیوادم ناشی از دارو شوند.
  • ژنی که باعث تمایل به داشتن سطح پایین پروتئین های خاص در خون می شود قابلیت به ارث رسیدن دارد. این به نوبه خود می تواند منجر به آنژیوادم شود.

سایر محرک ه شامل بارداری، قرص های ضد بارداری، عفونت یا تروما هستند. معمولاً بیماران به طور مؤثر با دارو درمان می شوند. برخی فرم ها ممکن است شدید باشد و نیاز به بستری شدن در بیمارستان دارد.

علت ممکن است در برخی از افراد مبتلا به این وضعیت مشخص نشود.

علائم آنژیوادم

ورم می تواند بر روی دست، اندام تناسلی، پا، پوشش گلو و روده و صورت بیمار تأثیر بگذارد.

علائم و نشانه ها به طور ناگهانی و سریع ظاهر می شوند. آنها ممکن است تا ۳ روز بمانند. اگر کهیر ایجاد شود، ممکن است خارش داشته باشد.

در بعضی موارد، مناطق متورم ممکن است احساس گرمی و درد شدید داشته باشند.

در صورت آسیب دیدن پوشش گلو و مجاری هوایی ممکن است برونکواسپاسم و مشکلات تنفسی ایجاد شود. در موارد شدید ممکن است شوک آنافیلاکتیک ایجاد شود که می تواند تهدید کننده حیات باشد.

در صورت وجود موارد زیر، درمان اضطراری نیاز می شود:

  • علائم آنژیوادم مانند یک واکنش آلرژیک ناگهانی ایجاد می شود
  • مشکلات تنفسی دارید که در حال بدتر شدن است
  • احساس ضعف یا سرگیجه می کنید

انواع آنژیوادم

چهار نوع اصلی آنژیوادم وجود دارد: آلرژیک، ایدیوپاتیک، ناشی از دارو و ارثی.

آنژیوادم آلرژیک

رایج ترین نوع است و معمولاً افراد به یک نوع ماده غذایی، دارو، سم، گرده و یا حیوانات حساسیت دارند.

در موارد جدی، ممکن است یک واکنش آلرژیک شدید وجود داشته باشد که به آنافیلاکسی معروف است. گلو ممکن است ورم کند و باعث شود بیمار تنگی نفس پیدا کند. فشار خون ممکن است به طور ناگهانی کاهش یابد. این وضعیت یک فوریت پزشکی است.

این نوع مزمن یا طولانی مدت نیست. به محض اینکه فرد تشخیص داد که کدام ماده باعث ایجاد حساسیت می شود، می تواند از آن جلوگیری کند.

آنژیوادم ناشی از دارو

برخی از داروهای خاص می توانند باعث این پدیده شوند. اینها شامل مهار کننده های ACEا هستند.

مطابق گفته راهنمای مرك، ۳۰ درصد موارد كه در بخش اورژانس دیده می شود مرتبط با استفاده از مهاركننده های ACE است.

اگر این پدیده ناشی از استفاده از یک مهار کننده ACE باشد، متخصص می تواند نوع دیگری از داروهای ضد فشار خون را تجویز کند.

یکی دیگر از انواع متداول داروهای ایجاد کننده آنژیوادم شامل داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDS) مانند ایبوپروفن یا آسپیرین است. اینها مسکن های متداولی هستند.

آنژیوادم ایدیوپاتیک

به این معناست که علت آن مشخص نیست. در این حالت، پزشک ممکن است نتواند علت خاص ابتلا به آنژیوادم را تشخیص دهد.

آنژیوادم ارثی

برخی از انواع آنژیوادم ارثی هستند. این بدان معناست که چندین نفر در خانواده ممکن است علائم مشابه داشته باشند.

در مورد نوع ارثی، در پروتئین مهار کننده C1 مشکلی وجود دارد. بیمار مقادیر پایینی از مهار کننده پروتئین C1 استراز (پروتئین C1-1NH) دارد.

در این نوع، دوره های آنژیوادم به مرور زمان می آیند و می روند.

تشخیص آنژیوادم

پزشک به طور معمول با توجه ظاهر علائم و توضیحی که شما راجب سابقه خانوادگی و پزشکی خود ارائه می کنید، قادر به تشخیص نوع آنژیوادم است.

آنها همچنین بررسی می کنند که آیا فرد داروهای مرتبط با این وضعیت مانند مهار کننده های ACE را مصرف می کند یا خیر.

قرار گرفتن در معرض آلرژن قبل از بروز این وضعیت به معنای احتمال آنژیوادم آلرژیک است. وجود کهیر نیز به این نوع اشاره خواهد کرد.

از طرف دیگر، سابقه خانوادگی ممکن است نشان دهد که آنژیوادم ارثی است.

برای تأیید نوع ممکن است فرد مبتلا به این وضعیت برای آزمایش های بیشتر ارجاع شود. اینها شامل موارد زیر است:

  • آزمایش خون برای دیدن نحوه واکنش سیستم ایمنی بدن به یک آلرژن خاص
  • آزمایش خون برای سنجش میزان مهار کننده استراز C1؛ سطح پایین آن نشان دهنده ارثی بودن آن است

عوارض آنژیوادم

خطرناکترین عارضه آنژیوادم، ورم گلو و مجاری هوایی است.

این بیماری به طور معمول خفیف است اما اگر به سرعت پیشرفت کند یا اگر بر گلو تأثیر بگذارد، می تواند باعث آسپیراسیون شود.

 

منبع : medicalnewstoday.com | ترجمه اختصاصی کافه پزشکی


نظر دهید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد

دو × 1 =