صفر تا صد ویروس نقص ایمنی انسان یا HIV | کافه پزشکی

ویروس نقص ایمنی انسان یا HIV سیستم ایمنی بدن را از طریق تخریب لنفوسیت های CD4 تضعیف می نماید. لفوسیت های T، گروهی از سلولهای سفید خونی هستند که به طور طبیعی بدن را در برابر حملات باکتری ها ، ویروس ها و دیگر میکروب ها محافظت می نمایند. هنگامی که HIV لنفوسیت های CD4 را تخریب می کند، بدن در برابر انواع گوناگونی از عفونت ها آسیب پذیر می شود. این ها عفونت های فرصت طلب نامیده می شوند زیرا هنگامی که سیستم دفاعی بدن تضعیف شود از فرصت استفاده نموده و به بدن حمله می نمایند. عفونت HIV همچنین احتمال برخی سرطانهای ویژه، بیمارهای مغزی ( نورولوژیک) و اعصاب، خستگی بدن و مرگ را افزایش می دهد. 

همراه کافه پزشکی باشید

طیف علائم و بیماریهایی که به طور واضح به دنبال عفونت HIV و نقص سیستم ایمنی رخ می دهند، مجموعاً سندرم نقص ایمنی اکتسابی یا AIDS نامیده می شوند.

از سال ۱۹۸۱ میلادی هنگامی که ایدز برای اولین بار به عنوان یک بیماری جدید شناخته شد، دانشمندان مطالب زیادی را درباره چگونگی ابتلا به HIVآموختند. ویروس از طریق تماس با ترشحات بدن فرد آلوده به خصوص خون ، مایع منی ، ترشحات مهبل به فرد سالم انتقال می یابد. درون بدن ذرات HIV به لنفوسیتهای CD4حمله کرده و از سلول به عنوان یک ماده ژنتیکی در تولید میلیون ها ذره HIV جدید استفاده می نمایند.

این ذرات جدید منجر به فروپاشی سلول های CDآلوده می گردد. ذرات جدید وارد جریان خون شده و دیگر سلولهای بدن را آلوده می نمایند. هنگامی که فردی با HIV آلوده می شود تعداد نرمال سلولهای CDکاهش می یابد.

نهایتاً تعداد CDها به پائین تر از سطح آستانه لازم جهت دفاع از بدن در برابر عفونت ها، نزول می نماید و فرد به بیماری ایدز مبتلا می گردد. پزشکان چنین فکر می کردند کهHIV در فاصله بین شروع عفونت و تشخیص بیماری ایدز، غیر فعال می باشد.

امّا ما هم اکنون آگاهیم که HIV از زمان شروع عفونت تا زمان تشخیص بیماری ایدز فعال بوده، خود را تکثیر نموده و سلول های CD4را از بین می برد.

طی دو دهه گذشته ، حدود ۶۰ میلیون نفر در سراسر جهان به عفونت HIV مبتلا شده اند و بیش از ۲۰ میلیون نفر از بین رفته اند. بیش از ۹۰ در صد این افراد در کشورهای پیشرفته زندگی می کردند. در برخی نقاط آفریقا، بیشتر از نیمی از مرگ بالغین به علت عفونت HIV می باشد و میلیون ها کودک بعد از مرگ والدین در اثر ایدز یتیم مانده اند. در ایالات متحده آمریکا در پایان ۲۰۰۲ میلادی بیش از ۸۸۶۰۰۰ مورد بیماری ایدز و ۵۰۰۰۰۰ مرگ گزارش شده است که بین ۵۰۰ هزار مرگ، ۵۳۱۵ مورد مربوط به کودکان می باشد.

میزان HIV به نحو سریعی در بین جوامع در حال افزایش است. عفونت در نژاد آفریقایی- آمریکایی ۶ برابر و در نژاد Hispanic ۳ برابر سفیدپوستان به وقوع می پیوندد.
 
علائم

در مراحل اولیه ،عفونت HIV علامتی ندارد و یا فقط یک بیماری شبه آنفولانزا با علائمی نظیر تب، گلو درد، مشکل پوستی، تهوع و استفراغ، اسهال ، خستگی، تورم غدد لنفاوی، درد عضلانی، سردرد و درد مفاصل بروز می نماید.

اگر چه ۹۰-۵۰ درصد از افراد علائم را در چند هفته نخست عفونت HIV تجربه می نماید، بسیاری از افراد پزشکان این بیماری را بایک سرماخوردگی یا آنفولانزای عادی اشتباه می نمایند. در تعداد کمی از موارد این مرحله اولیه عفونت ممکن است به سمت مننژیت یا علائم شدید آنفولانزا پیش رود که نیازمند بستری بیمارستانی می باشند.

هنگامی که تعداد سلولهای CD4به زیر سطح نرمال(۱۲۰۰-۸۰۰ سلول در هر سی سی خون) نزول کرد، تورم غدد لنفاوی و مشکلات پوستی نظیر درماتیت پوسته دار، سوریازیس جدید یا تشدید شده و عفونت های کوچک بروز می نماید. زخم ها می توانند در اطراف دهان بروز نمایند.

با گذشت چند سال هنگامی که سلولهای CDکاهش یافتند ، مشکلات پوستی و زخم های دهان اغلب پیشرفت می نمایند.

عود مجدد تب خال و عفونت واریسلا زوستر می تواند رخ دهد. برخی افراد به اسهال ، تب، کاهش وزن بدون علت، درد مفاصل، درد عضلانی و خستگی مبتلا می گردند. عفونت سل قدیمی ممکن است حتی قبل از پیشرفت ایدز دوباره فعال گردد. ( سل یکی از عفونت های وابسته به ایدز در جهان پیشرفته می باشد.)

سرانجام، با کاهش هر چه بیشتر سطح سلولهایCD4 بیماری ایدز در فرد پیشرفت می نماید.
 
در یک فرد آلوده به ایدز، برخی نشانه های ایدز پیشرفت می نمایند.
در یک عفونت پیشرفته انواع مخصوصی از پنومونی، اسهال، عفونت چشم یا مننژیت ایجاد می گردد.

برخی از عوامل میکروبی که منجر به این عفونت های فرصت طلب می شوند، عبارتند از قارچ کاندیدا، کریتپوکوکوس، سیتومگالو ویروس، ویروس تب خال، کمپلکس مایکو باکترویم اویوم و پنوموسیستس کارینی.

تومورهایی نظیر سرطان گردن، سارکوم کاپوزنی( نقاط قرمزی و گرد در سطح پوست و دهان ) و نوع خاصی از لنفوم غیر هوچکینی یا لنفوم مغز پیشرفت می نمایند.

بیماری های مغز مرتبط به ایدز نظیر (دمانس ایدزی) و لوکوآنسفالوپاتی چند کانونی پیشرونده پیشرفت می نمایند.
تضعیف بدنی شدید
بیماری های ریوی ناشی از ایدز نظیر هیپرپلازی لنفوئید ریوی یا پنومونی بینابینی لنفوئید( اغلب فقط در کودکان دیده می شود.) ایجاد می گردند.
 
تشخیص

ممکن است پزشک شما راجع به عوامل خطر احتمالی ایدز نظیر تماس جنسی مشکوک قبلی، مصرف داروهای وریدی، انتقال خون و تماس شغلی با خون سؤالاتی بپرسد. هم چنین پزشک شما درباره علائمی نظیر تب ، کاهش وزن، درد مفصل و عضلات، خستگی و سردرد و مشکلات طبی نظیر عفونت ها یا علائم پوستی، التهاب سینوس ها، پنومونی و عفونتهای مخمری سؤالاتی بپرسد. اغلب به دنبال یک پرسش یک معاینه فیزیکی کامل صورت می گیرد . پزشک در معاینه فیزیکی به دنبال یک پوشش سفید نازک بر زبان شما که ممکن است برفک باشد ( عفونت با قارچ کاندیدا )، مشکلات پوستی نظیر سارکوم کاپوزی یا عفونتهای مکرر و دیگر مشکلاتی که احتمال تشخیص ایدز را مطرح می سازد، می گردد.

تست ایدز در مطب دکتر شما یا در کلنیک بی نام صورت می گیرد. پزشک شما تشخیص عفونت ایدز را از طریق تست های خونی تأیید می نماید.اولین تست تشخیصی ELISA نامیده می شود. این تست پروتئین های مقابله کننده با بیماری ها در سیستم ایمنی شما را برای ایدز اختصاصی هستند ( آنتی بادی ) را شناسایی می کند.

تست Western Blot که میزان پاسخ بدن به ایدز را اندازه گیری می نماید بسیار دقیق است و به جهت تأیید تشخیصی انجام می گردد. هیچ کدام از دو تست فوق بلافاصله بعد از آلودگی به ویروس ایدز قابلیت تشخیصی دقیقی ندارند و چند ماه وقت لازم است تا این تست ها مثبت شوند.

فاصله بین ابتلا به عفونت ایدز و مثبت شدن دو تست فوق دوره (Window Period ) نامیده می شود. این واژه به بازه زمانی بین شروع ایدز و زمان تشخیص پاسخ بدن به عفونت توسط یکی از این دو تست اطلاق می گردد. اگر نتیجه تست مثبت بود ، تست خون HIV RNA ، میزان ویروس ایدز را در خون اندازه گیری می نماید. برای تأیید تشخیص ایدز، ممکن است پزشک شما یک تست خون برای شمارش سلولهای CD4 درخواست نماید.

شمارش کمتر از ۲۰۰ سلول در هر سی سی از خون بیانگر ایدز می باشد.
شما همچنین ممکن است تست هایی را برای تشخیص شرایط وابسته به ایدز درخواست نمایید.
 
مدت زمان مورد نظر
 
عفونت ایدز یک بیماری تمام عمر ( مادام العمر ) می باشد
 
پیشگیری
 
عفونت HIV از طریق روش های زیر می تواند از فردی به فرد دیگر منتقل شود.
  • روابط جنسی کنترل نشده ( روابط جنسی زن و مرد یا همجنس بازی )
  • رابطه جنسی از طریق دهان با فرد آلوده
  • یک تزریق خون آلوده ( از سال ۱۹۸۵ و بعد از کنترل خون از جهت HIV در آمریکا بسیار نادر است)
  • سوزن مشترک ( اگر یکی از افراد استفاده کننده آلوده باشد )
  • شغل های در معرض خطر ( صدمه با سوزن آلوده به خون فرد بیمار)
  • لقاح مصنوعی با مایع منی آلوده
  • پیوند اعضاء از یک فرد دهنده آلوده به HIV
نوزادان می توانند قبل از تولد یا از طی دوران شیردهی عفونت HIV را از مادران خود کسب کنند.
هنوز شواهدی مبنی بر انتقال HIV از طریق روش های زیر وجود ندارد :
بوسیدن، ظروف غذای مشترک،حوله و رختخواب، شنا در استخر، مکان نشستن دستشویی، تلفن ، گزش پشه یا دیگر حشرات.

اگر چه چندین واکسن HIV تاکنون تست شده اند ولی هیچ کدام توصیه نشده اند، شما می توانید با اجتناب از رفتارهای پر خطر شانس ابتلا به این عفونت را کاهش دهید.

برای کاهش احتمالی عفونت HIV

تنها با یک نفر که او نیز فقط با شما رابطه جنسی دارد، رابطه جنسی برقرار نمائید. و یا از روش های جلوگیری از بارداری نظیر کاندوم استفاده نمائید.

  • در صورت استفاده از داروهای تزریقی هرگز از سوزن مشترک استفاده نکنید.
  • اگر شما از کارکنان و مراقبین سیستم های بهداشتی هستید از مراقبت ها و هشدارهای جهانی پیروی نمائید.
  • اگر شما خانمی هستید که احتمال می دهید باردارید و سابقه یکی از رفتارهای پرخطر در زمینه HIV را دارید ، باید از جهت عفونت HIV تست شوید.
خانم های باردار HIV مثبت به مراقبت های قبل از زایمان و داروهای ویژه ای جهت کاهش انتقال عفونت HIV به نوزاد نیازمند می باشند.
 
درمان

پزشک شما ممکن است از یک ترکیب دارویی جهت مقابله با عفونت HIV استفاده نماید. این داروها درمان ضد روتر ویروس نامیده می شوند. با مصرف چندین دارو، پزشک امیدوار است با حمله به چندین نقطه از ویروس HIV، کارایی درمان ایدز را افزایش دهد. ترکیب داروها همچنین احتمال مقاومت ویروس HIV به داروها و ناکارآمدی دارویی را محدود می سازد.

بسیاری از مطالعات نشان داده اند که سطح بالای ویروس در خون منجر به پیشرفت سریع فرد بیمار به سمت بیماری ایدز می گردد.

اگر چه پاک کردن کامل خون از ویروس امکان پذیر نیست ، هدف از درمان های ضد ویروسی سرکوب ویروس ها به نحوی است که در خون قابل تشخیص نبوده و موجب افزایش شمارش سلول های CDو تقویت سیستم ایمنی تضعیف شده می باشد.

داروهای ضد رترو ویروسی در دسترس عبارتند از :
 
– نوکلئوزیدهای مهار کننده آنزیم ترانس کریتپاز معکوس : نظیر ( AZT،Retrovir )Zidovudin (DdI،Videx)Didanosin ،( D4T ، Zerit )Stavudine ،(ABC )Abacavir ، ( ۳TC، Epivir )Lamivudine
 
– قرص های ترکیبیCombivirحاویLamivudine ، Zidovudineمی باشند. Viread شایعترین داروی تجویزی در این گروه دارویی می باشد.
 
مهار کننده پروتئاز : نظیر ( Invirase)FortovaseSaquinavir،( NorvirRitonavir ، (Crixvivan) Indinavir،(Viracept)Nelfingavir.
همچنین داروهای ترکیبی نظیر:(Kaletra )Ritonavir Lopinavir نیز موجود است.
 
مهار کنندههای آنزیم ترانس کریپتاز معکوس غیر نوکلوئیدی : نظیرefavirenz Sustia ، Viramune Naevirapine
 
مهار کننده های ادغام : نظیر) (Fusion Inhitors ، نظیرT-20 ( Fuzeon )
 
یکی از روش های درمانی شایع HAART یا درمانی ضد روترو ویروسی بسیار فعال می باشد.

این روش درمانی با ترکیب سه آنالوگ نوکلئوزیدی، دو آنالوگ نوکلئوزیدی و یک مهار کننده پروتئاز یا دو آنالوگ نوکلئوزیدی و یک مهار کننده آنزیم ترانس کرپتاز معکوس غیر نوکلئوزیدی صورت می گیرد. انواع دیگری از ترکیب های درمانی نیز وجود دارد.

بسیاری از این داروها دارای عوارضی نظیر تهوع و اسهال می باشند. به علاوه، برخی از این داروها با داروهای مصرفی شایع تداخل عمل جدی دارند.مهار کننده های ادغام (اتصال) برای بیمارانی که با ویروس HIV مقاوم به درمان آلوده شده اند تجویز می گردد. سازمان غذا و داروی ایالات متحده آمریکا (FDA) 22 دارو را برای درمان شرایط و بیماری های وابسته به ایدز پیشنهاد کرده است. برخی از این داروها در درمان عفونت های فرصت طلب و سارکوم کاپوزی به کار می روند.

به علاوه ، در بیمارانی که تعداد سلول های CD4 کاهش یافته دارند باید داروهای مخصوصی برای جلوگیری از عفونت های فرصت طلب تجویز گردد.

برای مثال اگر تعدادCD4 کمتر از ۲۰۰ عدد در هر میلی لیتر خون باشد بیمار باید 
تری متوپریم – سولفامتوکسازول ( Bactrim) مصرف نماید.

درمان های نادرست ایدز با سوء استفاده از اعتماد مردم سالانه نزدیک به ۱۰ میلیارد دلار هزینه دارند. برای مقابله با این روش های درمانی FDA در سال ۱۹۸۹ میلادی نیروی مقابله با تقلب در زمینه ایداز را تشکیل داد.

بر اساس نتایج تحقیقات FDA، افراد باید از روش هایی نظیر آب درمانی، ازن درمانی و درمان با پراکسید هیدروژن اجتناب نمایند.
 
چه زمانی به متخصص مراجعه کنیم ؟
 
هنگامی که معتقدید با ترشحات بدن فرد آلوده به HIV تماس داشته اید به پزشک خود اطلاع دهید.
اگر نتیجه تست HIV شما مثبت بود سریعاً به پزشک خود اطلاع دهید.
در صورت منفی بودن نتیجه تست HIV، با پزشک خود راجع به نگرانی ها، سؤالات،روش های جلوگیری از عفونت HIV و تست های پیگیری عفونت صحبت نمایید.
 
پیش آگهی
 
میانگین زمانی برای پیشرفت آلودگی HIV به سمت بیماری ایدز در صورت عدم مصرف داروهای ضد ویروسی و یا درمان تک داوریی ۱۱-۱۰ سال می باشد.

هر چند در حدود ۲۰ درصد از افرادی که آلوده به Hiv هستند، وجود مقادیر بالایی ویروس باعث پیشرفت سریعتر به سمت بیماری ایدز می گردد. ( ۵ سال بعد از عفونت ) و ۲ درصد افراد ایجاد بیماری بیش از ۱۲ سال بعد از آلودگی به ویروس رخ می دهد.

هنگامی که عفونت HIV به سمت ایدز پیشرفت نمود احتمال مرگ افزایش می یابد که در بین افراد مختلف به طرز قابل ملاحظه ای متفاوت می باشد. برای مثال برخی بیماران مبتلا به ایدز در مدت زمان کوتاهی بعد از تشخیص می میرند در حالی که برخی تا ۱۲ سال یا بیشتر نیز زنده خواهند ماند.

از زمانی که FDA در سال ۱۹۹۵ میلادی داروهای جدیدتر ضد ویروسی را پیشنهاد کرد میزان مرگ و میر ناشی از ایدز به طور قابل ملاحظه ای در آمریکا کاهش یافت.

هم چنین میزان بستری بیمارستان و عوارض ناشی از بیماری نیز کاهش یافت.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

8 + پنج =

منــــوها